เลียนแบบสังหาร (Imitation in Death) by J.D Robb

คงไม่ต้องสาธยายให้มากความอีกแล้วสำหรับชุด indeath ว่าเราหลงใหลคลั่งไค้ลมากแค่ไหน

ซึ่งมีแต่จะหวานชื่นมากยิ่งขึ้น แบบที่โร้คบอกค่ะว่าเขาและอีฟมีแต่จะมากขึ้นเรื่อย ๆ

เล่มนี้เป็นเล่มที่สิบเก้า(รวมเรื่องสั้น) และหมายถึง การย่างเข้าสู่ปีที่สองของการใช้ชีวิตคู่ระหว่างอีฟกับโร้ค 

 เลียนแบบสังหาร (Imitation in Death)  by J.D Robb

สำนักพิมพ์เพิร์ล  จรรย์สมร  รัตนชาตะ  ผู้แปล

เริ่มต้นเรื่องด้วยเหยื่อรายแรกซึ่งเป็นคู่นอนมีทะเบียนถูกกฎหมาย ถูกฆ่าปาดคอและเฉือนอวัยวะพร้อมทั้งคนร้ายได้ทิ้งจดหมายบนซากศพที่เหลืออยู่ให้อีฟ   เพื่อประกาศผลงาน ทั้งการเลือกเหยื่อ สถานที่ วิธีการหรือแม้กระทั่งการเขียนจดหมายถึงตำรวจ มันคือการเลียนแบบฆาตกรดังในอดีต แจ็ค เดอะ ริปเปอร์

กระดาษเขียนจดหมายถึงอีฟกลายเป็นเบาะแสที่ทำให้เธอสืบสาวไปถึงผู้ต้องสงสัยคนดัง มีชื่อเสียงซึ่งเป็นที่รู้จักหลายคนไม่ว่าจะเป็นนักการทูต นักเขียนแนวอาชญากร นักร้องนักแสดง ในเวลาเดียวกับที่มีเหยื่อเพิ่มขึ้นอีกรายซึ่งเป็นม่าย ตายในลักษณะเดียวกับ อัลเบิร์ต เดอซัลโว  นักฆ่ารัดคอแห่งบอสตัน เคยก่อไว้เป็นอีกครั้งหนึ่งที่อีฟต้องตามล่าฆาตกรที่เกลียดชังผู้หญิง คนร้ายที่นิยมฆาตกรต่อเนื่องที่โด่งดังในอดีตที่เคยสร้างความฮือฮา เขาเลียนแบบฆาตกรเหล่านั้น  เฝ้าสังเกต เลือก ติดตามและวางแผนเพื่อฆ่า คนร้ายลงมือฆ่าไปแล้วสองศพอีฟแน่ใจว่าคนร้ายจะยึดรูปแบบนี้อีกและเธอแน่ใจว่าเป้าหมายสุดท้ายของคนร้ายก็อาจเป็นเธอนั่นเองเล่าเรื่องในส่วนของปมคดีไปแล้วต่อไปก็ขอเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการสอบสวนของอีฟซึ่งเล่มนี้มีการใส่ใจในรายละเอียดที่อีฟถูกร้องเรียนว่าเข้าข้างนาดีนนักข่าวทีวีที่มักได้ข่าวเด็ด ๆ ไปเสมอ (เราก็สงสัยมานานแล้วค่ะว่าอีฟอาจถูกเพ่งเล็งสักวัน)มีฉากที่อีฟต้องแต่งตัวสวยเพื่อไปร่วมงานกับสามีอีกแล้วค่ะ เราชอบความต่างของเธอตรงนี้นะคะแม้แต่โร้คเองเขาก็นึกสงสัยว่าอีฟจะรู้ไมว่าเขาตื่นเต้นและชอบมากแค่ไหนที่ได้เห็นอีฟในอีกแบบหนึ่งหลังจากวิ่งไล่ตามล่าฆาตกรมาทั้งวัน คำตอบของอีฟสั้น ๆ ค่ะ เพราะความรักเป็นเหตุผลเดียวของเธอแล้วไหนจะคำถามที่พีบอดดี้ถามอีฟว่า  น. 282

“คุณหายรู้สึกแบบนั้นเมื่อไหร่ นานแค่ไหนคุณถึงรู้สึกว่าการอยู่กับโร้ค การอยู่ร่วมบ้านและอะไรต่อมิอะไร เป็นเรื่องปกติ”

“รู้สึกแบบนั้นเมื่อไหร่แล้วจะบอก”      ว้าว  ได้ใจไหมคะ สาวห้าวของเรา

ไม่พูดถึงพ่อบ้านคนนี้ไม่ได้หรอกค่ะเพราะซัมเมอร์เซ็ตกลับมาแล้วหลังจากไปพักผ่อนเสียนาน ยังคงทักทายกันเช่นเดิมด้วยความคิดถึงเรื่องที่อีฟจอดรถและเสื้อคลุมของเธอ 

มีประเด็นหนึ่งในเล่มก่อนหน้าที่คุณหมอหลุยส์กับชาลส์ คู่นอนมีทะเบียนหรือผู้ชายขายตัวนั่นล่ะค่ะ ตกลงเป็นคู่รักกัน เราก็รู้สึกแปลกไม่เชิงรังเกลียดนะคะ ไม่รู้คนอื่นอ่านแล้วรู้สึกยังไงกันบ้างแต่ในเล่มนี้มีฉากที่อีฟพูดถึงเรื่องนี้กับโร้คค่ะ เธอก็สงสัยเหมือนเรา  ว่าหลุยส์ปะทะกาย(ยืมพี่ติ๊กมา) กับชาลส์ได้ยังไง ทั้งที่ก็รู้ว่าเขาจะทำอย่างเดียวกันกับลูกค้าไม่รู้กี่คนที่นัดไว้ โร้คตอบว่า  น.115

“เพราะมันไม่เหมือนกัน  คนหนึ่งทำตามความรู้สึกส่วนตัว อีกคนหนึ่งทำเพราะอาชีพ มันเป็นงานของเขา”

อีฟบอกว่าเป็นเหตุผลที่ไร้สาระ เธอสมมติว่าถ้าเธอเป็นคู่นอนมืออาชีพ โร้คจะทำใจได้ไหมในขณะที่ปะทะกายกับผู้ชายอื่น   คำตอบของโร้คไปหาอ่านเองนะคะ น.116 มิสามารถเขียนถึงได้ค่ะ
 ยังมีฉากน่ารักชนิดอ่านไปยิ้มไปอีกเยอะค่ะ เราไปโม้ไว้ที่บอร์ดคุณเมย์ไว้หลายฉากเหมือนกัน  ไม่ผิดหวังเหมือนเช่นทุกครั้งค่ะสำหรับชุดนี้

คะแนนความพอใจ 9/10

ดวงตาสังหาร : Visions in Death : J.D. Robb

เมื่อใดก็ตามที่เราเขียนบลอกนิยายชุดอินเดธ  เป็นที่รู้กันว่าเรามีอีก 1-2 เล่มตุนเก็บไว้ก่อนแล้ว เป็นอาการส่วนตัวของความเพี้ยนเล็ก ๆ ที่เหมือนมีเสียงกระซิบบอกกับตัวเองเสมอว่าจะดีจะเลวยังไงเรายังมีโรมานซ์ที่ดีที่สุดรอให้อ่านอยู่นะ 

เรื่องนี้ซื้อมาเมื่องานหนังสือเดือนตค. 53  ค่ะ เป็นลอตสุดท้ายที่เพิร์ลออกสามเล่มรวดหลังจากนั้นก็เกิดการปรับเปลี่ยนเป็นออกครั้งละหนึ่งเล่มแทนไม่ต้องบอกก็รู้นะคะว่าเซ็งแค่ไหนต้องดูความชัดเจนของเพิร์ลต่อไปค่ะ ล่าสุดที่เคยถามไปทางเพิร์ลก็ตอบว่าจะพยายามให้ได้ปีละหกเล่มเท่าเดิม

เรื่องนี้เป็นหนังสือเล่มที่ 19 ไม่รวมเล่มเล็กแล้วเบื่อกันมั๊ยคะ ที่ถามเพราะช่วงหลังก็มีเสียงบ่นกันมาเหมือนกันว่าชุดนี้มันก็สนุกดีหรอกแต่มันยาวเกินไป ขี้เกียจตามอ่าน บางคนก็บอกว่าอีฟน่าจะมีลูกได้แล้วนะ (ซึ่งก็คงจบเห่แน่ค่ะ ถ้าอีฟมีลูก)  แต่ถ้าใครติดตามอ่านมาทุกเล่มจะเห็นชัดค่ะว่าตัวละครจะมีการพัฒนาทั้งการงาน ชีวิตคู่รวมไปถึง เพื่อน ๆ ซึ่งไม่ได้ย่ำอยู่กับที่ เราว่าเมื่อถึงจุดที่นอร่าเห็นสมควรว่าทุกอย่างลงตัวสมบูรณ์แบบจริง ๆ คงจบชุดแน่ ๆ ไม่อยากให้มีวันนั้นเลยค่ะ แต่คิดในอีกแง่หนึ่งมันจะเหลือความท้าทายอะไรให้เราอ่านอีกล่ะค่ะในเมื่อทุกอย่างมันแฮปปี้เอนดิ่งแล้ว

ดวงตาสังหาร : Visions in Death : J.D. Robb

แปลโดย วรรณภา จารุมัยพร :  เพิร์ล พับลิชชิ่ง

เปิดเรื่องมาเป็นฉากที่อีฟต้องผจญกับงานเอกสารที่น่าเบื่อ ตกเย็นเธอต้องแต่งตัวสวย ๆ ที่โร้คจัดเตรียมไว้ให้ไปร่วมงานเลี้ยงธุรกิจกับสามี ซึ่งอีฟตระหนักเป็นอย่างดีว่าโร้คไม่เคยคาดหวังว่าอีฟจะทุ่มเทเวลาในฐานะภรรยานักธุรกิจแต่อีฟก็คืออีฟ เธอเต็มที่กับหน้าที่ภรรยา แทบจะนับครั้งได้ที่เธอพลาดงานเลี้ยงธุรกิจ ถึงแม้เธอจะไม่เคยนึกชอบงานพวกนี้ก็ตามจะว่าไปโร้คเสียอีกที่ให้เธอได้มากกว่า เขาจัดตารางที่แน่นเอี๊ยดให้ตรงกับวันว่างของเธอเพื่อช่วยคลี่คลายคดีหลายต่อหลายครั้งจนนับไม่ถ้วน จนอีฟรู้สึกว่าโร้คทำหน้าที่สามีตำรวจได้ดีกว่าเธอซึ่งทำหน้าที่ภรรยานักธุรกิจเสียอีก

ความตื่นเต้นท้าทายมาเยือนอีฟในคืนงานเลี้ยงเสร็จสิ้นเมื่อเธอได้รับแจ้งว่าเกิดคดีข่มขืนฆาตกรรมหญิงสาวในสวนสาธารณะกลางกรุงนิวยอร์กการตายที่เพิ่มความสยดสยองด้วยการควักดวงตาของเหยื่อและจบด้วยด้วยการผูกริบบิ้นสีแดง ยิ่งสืบสาวลึกไปเรื่อย ๆ ก็ชัดเจนว่านี่ไม่ใช่เหยื่อรายแรกสำหรับฆาตกรคนนี้ ถึงเวลาตำรวจมือดีที่สุดของกรมตำรวจนิวยอร์ก ต้องจับผู้ร้ายรายนี้เพื่อป้องกันไม่ให้เขาฆ่าใครได้อีก

โดยรวมของคดีนี้ไม่มีอะไรใหม่ ๆ เงื่อนงำเดากันได้ไม่ยากไม่มีตัวละครที่เขียนไว้หลอกคนอ่านให้เดาจนน่าเวียนหัว ทุกอย่างเป็นไปตามขั้นตอนของการสืบหาตามปกติเหมือนเล่มอื่น ๆ แต่ที่แตกต่างออกไปในเรื่องนี้อีฟต้องไปเกี่ยวพันกับหญิงสาวผู้มีพลังจิตพิเศษที่ล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าที่ยืนยันว่าเธอฝันเห็นคืนเกิดเหตุ  ซึ่งไม่ใช่พยานยืนยันที่อีฟถนัดหรือให้ความใส่ใจมาก่อนเธอเชื่อมั่นกับการสอบสวนโดยใช้เทคโนโลยีมาช่วย มากกว่า แต่อีฟเก่งเสมอในเรื่องที่ฝืนทำสิ่งตรงกันข้ามถ้ามันเกี่ยวข้องกับคดีที่จะนำเธอไปจับฆาตกรได้

เล่มนี้ค่อนข้างหวานน้อยนะคะ เนื้อหาส่วนใหญ่อยู่กับคดีเลยค่อนข้างเครียดพอสมควรตอนอ่าน แถมพระเอก นางเอกยังรักกันดี้ดีไม่มีทะเลาะกันเลย ผู้คนรอบข้างอีฟก็ตกอยู่ในห้วงรักกันหมดค่ะ เลยรู้สึกขาดสีสันไปพิกล

คะแนนความพอใจ 7+